Elektroden plaatsen bij een slijmbeursontsteking in de elleboog
Een slijmbeursontsteking in je elleboog, dat is echt zo’n vervelende blessure. Je voelt het bij elke beweging, van je jas aantrekken tot het oppakken van een koffiemok.
Het is niet zomaar een spierpijn; het is een diepe, zeurende irritatie die je rustig wilt houden, maar tegelijkertijd wilt verzachten. En precies daarom is TENS of EMS hier anders dan bijvoorbeeld bij een simpele verrekte spier in je rug. De locatie is tricky, want je elleboog is een smal, botrijk en constant bewegend gewricht.
Je kunt niet zomaar even een paar grote plekken opplakken en hopen op het beste.
Je moet slim zijn.
Waarom je elleboog om een andere aanpak vraagt
Standaard pleisters op een brede bilspier of kuit zijn easy. Daar is ruimte zat. Maar je elleboog? Dat is een ander verhaal.
De slijmbeurs (dat kleine zakje vocht dat als kussentje werkt) ligt bovenop je elleboogbot, het zogenaamde ollekraakbeen.
Als die ontstoken is, is de huid vaak gevoelig, warm en soms zelfs wat rood. Je wilt de ontsteking niet extra irriteren met verkeerde plekking, maar je wilt wel de pijn en de stijfheid bestrijden.
Een andere valkuil: de plek is constant in beweging. Als je de elektroden verkeerd plakt, schuiven ze direct weg zodra je je arm buigt. Dan zit je de hele tijd te pielen en verdwijnt het effect.
Bovendien wil je de ontsteking zelf niet direct bombarderen met elektrische prikkels als dat niet nodig is.
Het doel is pijnbestrijding en spierontspanning rondom de klacht, niet het extra opwinden van de gevoelige plek zelf.
De juiste plek: het is een strategisch spelletje
Voor een slijmbeursontsteking (bursitis) aan de achterkant van de elleboog (de meest voorkomende), ga je voor de "pijnpunt"-strategie. Je wilt de pijnsignalen blokkeren en de spieren die over de ontsteking heen lopen ontspannen.
De pleisters mogen dus niet direct op de hete, ontstoken bult zelf, maar er net omheen of er net boven. Gebruik kleine elektroden, denk aan formaat 5x5 cm of 5x9 cm. Grote plekken werken hier te onnauwkeurig.
Je hebt twee pleisters nodig. Plaats ze niet symmetrisch aan weerszijden van de elleboog (zoals bij het elektroden plaatsen bij voetpijn of knieklachten), maar aan de bovenkant.
Leg ze allebei op de bovenkant van je onderarm, net iets boven de elleboogplooi. Zorg dat er ongeveer 3 tot 5 centimeter ruimte tussen de pleisters zit. Op die manier loopt de elektrische stroom precies langs het gewricht en de slijmbeurs, zonder deze direct te raken.
De uitzondering: voorkant of zijkant
Dit werkt vaak beter en voelt veel comfortabeler. Voel je de pijn meer aan de voorkant of zijkant van je elleboog?
Verplaats de elektroden dan mee. Net als bij het elektroden plaatsen bij een gekneusde schouder, geldt de regel: pleisters op de spiermassa, net iets van de ontsteking af.
Als je de pleisters op de bovenkant van je onderarm plakt, activeer je de strekspieren (triceps). Als je ze aan de onderkant plakt, activeer je de buigspieren (biceps). Beide kunnen helpen, maar bij een typische ‘studentenelleboog’ (aan de achterkant) is de bovenkant vaak de beste start.
Hoe te plakken en wat te voelen
Zorg dat de huid schoon en droog is. Vetresten van crème of zweet zorgen voor een branderig gevoel en een slecht contact.
Druk de pleisters goed aan, vooral langs de randen. Zet je TENS of EMS unit aan en begin laag. Bij TENS wil je een tintelende, maar comfortabele massage voelen.
Het moet niet pijnlijk zijn of je spieren oncontroleerbaar laten samentrekken. Bij EMS (spierstimulatie) is het de bedoeling dat je duidelijk voelt dat de spier aanzet, maar zonder dat het een kramp wordt.
Een goede instelling om te starten is een frequentie tussen 80 en 120 Hz voor TENS (pijnblokkade) en een lage frequentie (20-40 Hz) bij EMS (spierontspanning).
De pulsbreedte mag rond de 150-200 microseconden zijn. De meeste moderne toestellen, zoals de Compex Fixx 1.0 of de universele TENS/EMS van merken als Beurer of Omron, hebben voorgeprogrammeerde standjes voor pijnbestrijding. Die werken vaak prima. Luister vooral naar je lichaam. Als het oncomfortabel aanvoelt, verplaats de pleisters dan een halve centimeter.
Let op: Voelt het branderig of prikkelbaar onder de pleister? Haal ze er direct af. Je huid is gevoelig door de ontsteking. Gebruik de volgende keer nieuwe pleisters en probeer een andere plek.
Keuzekader: welke optie kies jij?
Je hebt nu de theorie, maar welk apparaat en welke aanpak kies je? Hangt af van wat je thuis hebt liggen en wat je doel is. Hier is een simpel overzicht om je keuze te maken:
- Ik heb alleen TENS (pijnbestrijding): Dit is je basis. Gebruik de kleine elektroden. Volg de bovenstaande techniek: twee pleisters op de bovenkant van de onderarm, net boven de elleboogplooi. Instelling: Pijnbestrijding stand, frequentie rond de 100 Hz. Dit blokkeert de pijnsignalen direct.
- Ik heb een TENS/EMS combo: De gouden combinatie. Start met 15 minuten TENS om de pijn te dempen. Schakel daarna over op EMS (spierstimulatie) om de spieren rondom de elleboog te ontspannen en de doorbloeding te verbeteren. Gebruik bij EMS een lagere frequentie (20-40 Hz) om een zachte, ritmische contractie te voelen.
- Ik heb een apparaat met massage-patronen: Sommige high-end modellen (zoals de Beurer EM49 of duurdere Compex modellen) hebben speciale massageprogramma's. Kies diegene die 'rug' of 'schouder' heet, maar pas de intensiteit aan. Deze programma's wisselen van frequentie en dat helpt om stijfheid los te maken.
- De pleisters zijn versleten: Koop nieuwe, gele gel-elektroden. Ze zijn zachter voor de huid en plakken beter op bochten. Maat 5x5 cm is ideaal. Kosten: ongeveer €10 tot €15 per setje.
Praktische tips voor langdurig herstel
Elektroden plaatsen helpt enorm, maar het is geen magische genezing. Net als bij het elektroden plaatsen bij een polsontsteking heeft ook een slijmbeursontsteking rust nodig. Probeer je elleboog zo min mogelijk te stoten of te drukken.
Leg je arm bijvoorbeeld niet languit op een tafelrand. Gebruik een zachte ondergrond of een elleboogsteun als je lang moet zitten.
Combineer de stimulatie met koude kompressen na afloop. Leg een coldpack (in een doek gewikkeld) voor 10 minuten op de ontstoken plek.
Dit remt de ontsteking. Doe dit niet direct vóór het elektrodengebruik, want een koude huid is minder geleidend. Wissel het af: op een dag even stimuleren, even koelen.
En als het echt niet beter wordt, ga dan naar de fysio.
Zij kunnen met echografie kijken hoe erg het is en soms drainagetechnieken toepassen. Jij doet ondertussen thuis de rest met je eigen apparaat.